3 praksisperiode

Då var tredje (og siste) praksisperiode i dette semesteret over. For nokre kjekke veker me har hatt! Eg har kost meg skikkelig! I tillegg til å ta over mesteparten av undervisninga har me blant anna fått vore med på trur til gruvene på Litlabø, og fått delteke på solidaritetsdagen. Det var to veldig kjekke dagar!

Det å planlegge langsiktig er viktig, og det fekk me vera med på i denne praksisperioden. Me planla i team der me vart einige om kor lang tid vi skulle bruke på kvart enkelt tema innanfor visse fag. Det som var litt utfordrande var å halde seg til denne planen, men det gjekk forsåvidt greit.

Mitt personlege mål for denne perioden var å prøve å gi klare beskjedar til heile klassen. I tillegg til dette har eg hatt i bakhovudet å prøve å bli ein enda meir tydeleg vaksen for elevane. Dette med å vera tydeleg vaksen er noko av det vanskelegaste eg har støtt på i praksis. Det er ikkje så lett å ha ein god tone med elevane og framleis setja grenser. Heldigvis føler eg at eg har blitt ein meir tydeleg vaksen for elevane den siste praksisperioden. Eg har prøvd å vera meir bestemt når eg snakkar, og ikkje minst har eg prøvd å vera meir konsekvent når det gjeld samsvar mellom ord og handling. Dette har hatt ein positiv effekt for meg som lærar.

Eg har lært at ein treng ikkje vera streng og sur for å vera ein tydeleg vaksen. Ein kan vera streng og bestemt men med eit blunk i auga på lur. Det å ha eit svingande humør trur eg hjelp lite. Derfor har eg prøvd å halda det same humøret heile tida.

Når det gjeld å formidle stoffet slik at elevane vart motiverte treng eg nok meir trening. Det viste seg blant anna at me på vår praksisgruppe brukte dei same arbeidsmetodane heile tida. Eg kunne merke på elevane att dette blei litt kjedelig og einsformig. Neste gong eg skal i praksis vil eg prøve å variere arbeidsmetodane meir. Elles føler eg at når det gjeld enkelte fag så er det vanskeleg å formidle stoffet på ein engasjerande måte, nettopp fordi eg ikkje er så veldig interessert i faget sjølv. Dette er noko eg må jobba meir med. Dersom eg ikkje viser at eg er interessert i faget, vil ikkje elevane synast at det er interessant heller.
I tillegg til dette har eg fokusert litt på å gi elevane ros når dei var flinke, både til heile klassen og til den einskilde eleven.

Me skulle prøve å fokusere på å bruke ikt i undervisninga i denne praksisperioden. Grunna tekniske problem var det ein periode me ikkje kunne nytta datamaskinane på langeland. Likevel fekk me nytta dei ein gong. Denne timen fekk elevane friska opp dugleikane sine i tekstbehandling, Det virka som det var ein nyttig time.
I tillegg til dette viste me fram dei samansette tekstane våras, noko som elevane tykte var kjekt.

Noko av det kjekkaste eg oppdaga i denne praksisperioden var at eg er mykje gladare i born enn eg trudde. Me vart så godt kjende med dei og var med dei kvar dag. Eg vart skikkelig glade i dei. Dei er så forskjellige og utrulige alle saman!

Då den siste dagen var komt var det ganske vemodig og seia hade til alle. Eg skal innrømme at eg fell ei tåre og to. Men då eg kom heim seinare den dagen fekk eg blomar og brev frå tre av elevane i praksisklassen min. Det var utrulig rørande og kjekt å veta at dei har satt pris på meg.

Alt i alt har dette vore den absolutt kjekkaste og mest lærerike praksisperioden me har hatt!

Revidert 26.04.08

Det faget eg følte at elevane var mest interessert i (som eg underviste i) var blant anna teikning. Eg trur nok det kan hengja saman med at eg er så glad i teikning sjølv, så det smitta nok litt over på elevane. Dessutan trur eg dei satt pris på at dei fekk prøve nye ting når det gjaldt teikning, sia eg hadde så mangen idear frå då eg gjekk på formgiving.
Praksislæraren min sa at han ikkje var noko særleg kreativ sjølv, så eg fekk slå meg heilt laus når det gjeld kva for opplegg eg ville ha!:D Dette er jo absolutt eit fag som eg brenn for, og eg trur at elevane kunne sjå og føle det :)

Så var det dette med arbeidsmetodar. I praksis gjekk det veldig mykje i tavleundervisning og oppgåveløysing på vår gruppe. Eg sakna meir variert undervisning. Eg var ikkje særlig flink til å tenke "nytt" då eg var der. Så neste gong vil eg prøva å vera litt meir kreativ når eg skal planlegga eit undervisningsopplegg :)


<-- Her er eit bilete frå den dagen me for på tur med praksisklassen til gruvene i Litlabø. Det var veldig kjekt å sjå elevane i ei anna "setting" enn i klasserommet! :) Eg hadde aldrig vore der før så det var veldig interessant å høyre om gruvene.

Ynskjeøkt (11.02.08)

Denne dagen hadde me om spesialpedagogikk, noko som eg synest er eit veldig interessant tema. Eg trur at dette feltet bør alle lærarar kunna meir om. Her kjem nemleg tilpassa opplæring inn, noko som alle skular skal driva med i dag. Alle born er forskjellige og har forskjellige behov, derfor kan ikkje skulen stilla dei same krava til alle.

Me fekk sjå ein film om ein nyutdanna lærar som hadde ein klasse med ”vanskelege” elevar. Eg synes han gjorde ein god jobb med tanke på at han var nyutdanna. Det eg vart mest positivt overraska over var at han ikkje hadde merkelappar på elevane, og at han brydde seg om alle. Han hadde også ein veldig vilje til å læra desse elevane noko. Dette er veldig viktige moment ein lærar bør ha ”inne”.

Då eg gjekk på barneskulen var det bare ein diagnose eg viste om og det var lese og skrivevanskar. Eg fekk nemleg litt sjokk første gong eg kom ut i praksis og såg at det var så mange med ulike diagnosar i klassane. Eg kan ikkje hugse at det var slik då eg var lita, men diagnosane fantes vel på den tida og vell? Kanskje grunnen var at det ikkje blei snakka så mykje om det? Nei, ikkje veit eg.

Det finst mangen diagnosar og mykje å ta stilling til for ein lærar. Dysleksi, dyskaluli, ADHD og andre typar for funksjonssvikt. Heldigvis er ikkje læraren åleine om å håntere slike elevar. Ein lærar skal ikkje kunna alt heller. Nokre elevar har for eksempel hjelpelærarar, det lettar jo litt på trykket for læraren. Men det er ikkje alle skular som har midlar til dette. Då eg var i praksis var det ein elev som hadde hjelpelærar, men ho var ikkje med denne eleven i alle timane. Dersom ein elev ikkje har ein diagnose men læraren oppdagar at det kan vera noko skal ikkje læraren håntere dette åleine. PPT er ei av tjenestene læraren kan ta kontakt med. Dette synes eg er betryggande å tenkje på.

Eg leste ein artikkel som Birgit la ut, om ei jente som fekk beskjed at ho hadde lese og skrivevanskar. Etter mange år viste det seg at ho hadde eit synsproblem. Det var ganske oppsiktsvekkjande synast eg.
Dersom ein lærar trur at ein elev kanskje har lese og skrivevanskar må ein gjera noko med det med ein gong. Det er jo kjempe viktig dersom denne eleven skal få hjelp så tidleg så mogleg.

Eg synes dette er eit veldig viktig tema, og håpar eg skal lære meir om dette. :)

Sjølvbilete og attribusjonsteori (04.02.08)

Denne dagen handla økta om sjølvbilete og attribusjonsteori. Her fekk me først sjå ein powerpoint og så jobba me i grupper (kontrovers) Først skulle me diskutere to og to, for så å setje oss saman i ei gruppe på fire og argumentere. Emne me skulle diskutere var: ”Den norske skulen har eit kjønnsproblem”.

Sjølvbilete handlar om identitet og korleis me oppfattar oss sjølv. Me kan dele ”sjølvet” inn i ”meg” og ”eg”. ”meg” er bevisst og fungerar som obsarvatør, medan ”eg” er ubevisst. Når me registrerer det ubevisste er det eit minne. Heile 90% av det ein gjer er ubevisst. Det er ikkje mogleg å vere obs på alt ein gjer, det er eg veldig glad for. Då hadde eg blitt gal trur eg :-)

Noko som fengja meg med denne økta var dette med at gutar og jenter tolkar suksess så forskjellig. Gutar tolkar suksess med at dei er flinke (indre årsaker) medan jenter tolkar det som at det er flaks (ytre årsaker). Når det gjeld nederlag tolkar gutar det som uflaks (ytre årsaker) medan jenter tolkar der som manglande evner (indre årsaker). Det kan forklarast med tradisjonelle kjønnsroller. Dersom der ikkje er forventa at jenter ikkje skal vera flinke i realfag, vil dei ikkje forvente at dei skal vera flinke heller. Men heldigvis finnes det unntak. Men eg kan kjenne meg igjen i dette, spesielt då er var yngre.

Eg veit ikkje om den norske skulen har eit kjønnsproblem, men det er i allefald ein skilnad mellom kjønna. Og det er vel og bra det men jenter burde ha like god sjølvtillit som gutar, meinar eg.
Kanskje kan skulen gjera noko for å auka sjølvtilliten hos jenter? Skulen burde kanskje legga meir vekt på å snu denne ”trenden” .

Eg trur forventningane til elevane frå læraren spelar ei rolle. Det er viktig å gi ros og støtte til alle elevane og gi dei forventningar slik at dei har tru på evnene sine.

Elles synes eg dette er eit spanande emne, sjølv om stoffet kanskje kan vera litt tungt. Eg må nok repitera det fleire gonger :-)

Motivasjon (28.02.01)

Økta i dag vart ikkje heilt som planlagt. Me skulle eigentleg ha ei forelesing om motivasjon, men i staden valde me å gjennomføra eit opplegg som me kan bruka i skulen. Opplegget gjekk ut på å skummlesa eit stoff og snakke saman to og to, for så å gå i grupper på fire for å skrive spørsmål om stoffet. Dette er ein måte å læra eit stoff skikkelig på.

Det vart litt rotete på grunn av mange som ikkje hadde boka med seg, gruppeinndeling osv. Eg trur det hadde gått betre dersom me hadde fått beskjed på fronter om opplegget. Me fekk lest om motivasjon og laga oppgåver, men eg følte eigentleg at eg ikkje fekk så mykje ut av det. Det trur eg kan ha med å gjera at det var ein heilt ny arbeidsmetode for meg. Ikkje er eg så veldig flink å skummlese eit stoff heller, eg likar å ”få det inn med teskei”. Der har eg noko å trene på :) Men eg synes det er flott at me får lære om andre arbeidsmetodar sjølv om denne arbeidsmetoden ikkje fungerte så godt for meg. Det er greitt å ha vore innom fleire arbeidsmetodar når ein skal bli lærar.

Etterpå såg me ein skrekkeleg dokumentar om ein mann som utnytta unge jenter. Eg vart nesten dårleg av å sjå på. Eg skulle ønske jentene hadde vitna i saken slik at mannen hadde fått ei strengare straff.

Revidert 14.04.08

Ei av dei viktigaste oppgåva til lærararane er å motivere elevane til å ville læra.
Når me snakkar om motivasjon kan me skilje mellom indre og ytre motivasjon. Dersom ein person gjer ein aktivitet bare på grunn av interesse er det snakk om indre motivasjon. Ytre motivasjon er når belønning er det som driv personen til aktiviteten.
Dette har eg ikkje tenkt så mykje på før, men eg kan kjenne meg igjen i dette.

Det finst ulike måtar å sjå motivasjon på; behavioristisk syn, kognitivt syn og humanistisk syn. Behavioristisk syn legg mykje vekt på dette med straff og belønning. For eksempel kan karakterar vera ei form for belønning. Men denne motivasjonen blir berre styrt mot belønninga (ytre motivasjon) og ikkje for aktiviteten si skuld. Kognitivt syn i følgje Imsen, legg vekt på korleis tankane våre bidrar til å forme motivasjon. Piaget meinar at mennesket er meiningssøkjande, at det er trangen til å forstå noko som fører til læring. Forventningar og verdiar har og noko å seia for motivasjon.
Det humanistiske synet legg vekt på at mennesket er sjølvstendig og fridomssøkjande der alle sider av personlegdommen gjer sitt for å skapa motivasjon.
Maslows har også eit syn på motivasjon. Han meinar grunnlaget for motivasjon bygger på fem grunleggjande behov der samspelet mellom desse er viktig. (Maslows behovshierarki)

Motivasjon er eit interessant tema, men det er kanskje litt tungt stoff. Når det gjeld meg sjølv som motivatør trur eg at eg kjem til å støte på mange utfordringar når eg sjølv skal undervise. Det å ”nå ut” til alle elevane i ein klasse er ikkje lett. Men eg vil tenkje på å det å vera engasjert sjølv når eg underviser. Eg pleier sjølv å bli motivert dersom læraren min er skikkelig engasjert i det han/ho underviser i. Det ”smittar” liksom over på meg. Då blir eg interessert i temaet og får indre motivasjon til å jobba vidare med stoffet.

Eg trur at indre motivasjon er lettare å halda ved like, enn ytre motivasjon som kanskje sluttar nå ein har fått belønninga. Eg trur det er noko eg vil ha i bakhovudet når eg underviser.

Det med variert undervisning er nok også viktig. Dersom ein held seg til ei undervisningsform vil ein bare få med seg dei same elevane heile tida. Men vist ein varierer så vil ein til slutt nå ut til alle, trur eg.

Der er mange ting som kan spele inn for at elevane skal bli motiverte. Men ein ting til eg trur er veldig viktig er å forvente noko av elevane. Ein må sette krav til dei, men det må vera krav som dei veit dei kan oppnå. Dersom eg skulle rose ein elev uansett kor bra eleven gjer det, vil eleven tolke det som at eg ikkje har nokon forventningar til han. Då vil eleven ikkje har forventningar til seg sjølv heller, og det er ikkje bra. Eleven må føle at dette er noko han skal klare. Når han har klart det vil han få meistringsfølelse og dermed bli endå meir motivert til å setje i gong med neste oppgåve.

Revidert 23.04.08

A-motivasjon eller lært hjelpeløshet er det mange elevar som slit med. Dei opplever at skulen er for lite tilpassa forutsetningane deira. Dei føler at dei prøver og prøver utan å få det til.

Eg fant ein artikkel på http://www.elevsiden.no/motivasjon/1098312792 der eg synes det stod mykje bra om elevar som slit med A-motivasjon. Til kva ein kan gjera for å hjelpe slike elevar stod det på denne sida at tilpassa opplæring var det første som måtte skje. Dette er eg meget einig i. Eleven må få faglige og sosiale utfordringar på sitt nivå, og dette gjeld forsåvidt for alle elevar. Det som er "cluet" her trur eg, er å få eleven til å føle at han kan meistra noko. Då vil eleven sjå at det nyttar å gjera ein innsats. Eg trur også at det kanskje kan lønna seg å ty til ytre motivasjon i denne samanheng. Då desse elevane lett mister interessen. Etter kvart som eleven vil får meistringsopplevingar vil eleven kanskje få ein indre motivasjon?
Hjelp og støtte frå både elevar og lærarar trur eg og er viktig. Ein ting til som stod på denne sida er at eleven må føle at han har kontroll og innflytelse i sin eigen kvardag. Det trur eg er viktig.
Uansett ser eg problemet. Desse elevane "øydelegg" for andre og for seg sjølv og det må me som lærarar ta tak i og gjera noko med.

Punktpraksis 22.01.08

Ja då har me fått gjennomført opplegget vårt i praksis og eg må sei eg vart fornøgd! Opplegget (som står i førre innlegg) passa perfekt med tida og det var akkurat passe med oppgåver til elevane.

Sia me hadde tre grupper som rulerte på stasjonane fekk alle på gruppa vår (eg, Kari og Ida) prøva seg som hovudansvarleg for stasjonen. Det fungerte godt at ein stod framme og viste på storskjerm medan dei to andre sprang rundt og hjalp elevane når dei trengde det. I tillegg til dette hadde me alltid med oss ein av øvingslærarane elle Inge.

Det er ikkje så mykje negativt eg kjem på å sei om økta, det einaste må vera at det blei litt bråkete av og til på den felles gjennomgangen me hadde i byrjinga av opplegget. Dette skuldast at det var nokre små tekniske problem (ein pc som ikkje ville slå seg på osv) Men då elevane skulle jobbe for seg sjølv blei det heilt stille og alle jobba godt.
Eg trur elevane lærte mykje av denne økta og det var tydeleg at dei synes det var kjekt. Det gjorde at me koste oss og!

Planlegging til punktpraksis (14.01.08)

Denne dagen fekk me bruka til å planlegge opplegget til punktpraksis, som er neste tysdag.
Opplegget skal gå ut på bruk av ikt.

Det har vore litt problem når det gjeld kva for opplegg me skulle lage til tysdagen. Eg har ikkje heilt skjønt korleis me skulle gjera dette her. Sist veke då me var ein dag på langeland for å sjå når elevane brukte pc hjalp ikkje noko særlig. Praksislærar hadde ikkje fått noko informasjon så han viste ingenting. Men heldigvis fekk me eit litt klårare svar av Birgit. Då var det mykje lettare å planlegge.

Me bestemte oss for å jobbe ilag med den andre praksisgruppa på 5.trinnet. Det var den beste løysinga, sia det er begrensa med pc-ar.
Me valte å dele oss inn i 3 ulike stasjonar. Eg, Kari og Ida skal ta for oss dette med tekstredigering. Det passa fint med dei måla 5.klasse skal nå når det gjeld bruk av ikt.

På slutten av dagen samla me oss og fekk høyre kva alle gruppene har planglagt å gjere på tysdag. Det var kjekt å høyre kva dei andre hadde tenkt. Så valte me ut dei 10 beste plakatane som me lagde for ei stund sia. Det var mange fine plakatar, også kjekt at min var blant dei 10 J
Det var kjekt å nytte denne dagen til planlegging og det skal bli spanande å få prøvd ut opplegget på tysdag.

Photostory, Moviemaker, Cartoonist, og pivot (10.01.08)

Denne økta skulle me teste ut ulike program som me kan bruke til oppgåva ”samansatt tekst”.
Eg hadde gløymd pc, og måtte låne meg ein på ikt hjelp. Det oppstod problem som gjorde at eg ikkje kunne laste ned desse programma, så eg måtte sjå med Rebekka på hennes pc.

Det var veldig kjekke program, og me fekk prøve oss litt på cartoonist og pivot. Eg har ikkje satt meg skikkelig inn i dei andre programma enda, men har lasta dei ned på pcen min. Eg skal sjå nermare på dei når eg skal planlegge oppgåva ”samansatt tekst”.

Elles så synes eg det er utruleg flotte program med mange moglegheitar. Kanskje me kan bruke nokre av desse i praksis? Det hadde vore kjekt. I vår praksisklasse har dei ikkje hatt så mykje arbeid på pc, så eg trur det kunne våre heilt topp å brukt f.eks pivot i ei økt.

Revidert 23.04.08

I høve til den samansatte teksten brukte me to av desse programma: Pivot og movie maker. Dette er to veldig kjekke program som er enkle å bruka. Eg var på gruppa med Ida og me valde boka ”pippi går til sjøs” av Astrid lindgren. Me fekk tillatelse til å bruka framsida på boka så det var flott. Elles valde me å gjera mest mogleg sjølv. Derfor har me sjølvlaga bileter og song! Det var ei ganske tidkrevjande oppgåva men me hadde det utrulig kjekt undervegs.

Desverre fekk me ikkje brukt nokre av desse programma då me var i praksis, men me viste fram dei samansatte tekstane våre.

ovanfor er ein av dei første animasjonane er lagde i pivot.





Her er min pippifigur som me brukte
i den samansatte teksten vår!:)